De Gentse assisenjury heeft Dave De Kock (39) veroordeeld tot dertig jaar gevangenisstraf voor de doodslag op en de ontvoering van de vierjarige Dean Verberckmoes. De uitspraak werd gedaan op 19 oktober 2026, na een assisenproces waarin de feiten rond de dood van het jongetje uitvoerig werden behandeld. Naast zijn gevangenisstraf moet De Kock ook vijftien jaar ter beschikking blijven van de strafuitvoeringsrechtbank. Die maatregel moet ervoor zorgen dat na afloop van zijn gevangenisstraf kan worden beoordeeld welke maatregelen nodig zijn om de samenleving te beschermen.
Dean verdween in januari 2022 nadat hij was meegegaan met Dave De Kock, die het jongetje kende en regelmatig op hem paste. Ook De Kocks toenmalige vriendin Romy W. (29) was betrokken bij de zorg voor het kind. De verdwijning leidde tot grote ongerustheid en een zoektocht naar de kleuter. Uiteindelijk werd het lichaam van Dean op 17 januari 2022 teruggevonden op Neeltje Jans, in de Nederlandse provincie Zeeland. Het onderzoek naar zijn dood bracht de omstandigheden van zijn verdwijning aan het licht en leidde tot een strafzaak tegen De Kock en Romy W.
Tijdens het proces werd De Kock schuldig bevonden aan doodslag en ontvoering. Het hof van assisen wees bij de motivering van de straf op de ernst van het geweld dat Dean had ondergaan. Op het lichaam van het jongetje werden ongeveer tachtig sporen van impact vastgesteld. Het hof benadrukte dat de feiten bijzonder ernstig waren en dat de bescherming van de samenleving een belangrijke rol speelde bij de strafbepaling. Ook het strafrechtelijke verleden van De Kock woog zwaar mee. Hij was eerder veroordeeld voor de fatale mishandeling van een tweejarig kind in 2008. De rechtbank achtte een lange gevangenisstraf en een bijkomende periode van terbeschikkingstelling daarom noodzakelijk.
Romy W. kreeg een andere uitspraak. De jury sprak haar vrij van betrokkenheid bij de ontvoering van Dean, omdat er onvoldoende bewijs was om haar daarvoor verantwoordelijk te stellen. Ze werd wel schuldig bevonden aan het bezit en de verspreiding van beelden van seksueel misbruik van minderjarigen. Volgens de behandelde feiten had ze beelden die ze op de telefoon van De Kock aantrof, naar haar eigen telefoon doorgestuurd. Die beelden hielden geen rechtstreeks verband met de dood van Dean. Het hof benadrukte dat het bezit en verspreiden van dergelijk materiaal ernstig is, omdat daarmee het systeem van seksueel misbruik van kinderen in stand wordt gehouden.
Voor Romy W. werd uiteindelijk een opschorting van straf onder voorwaarden uitgesproken. Dat betekent dat haar geen onmiddellijke gevangenisstraf wordt opgelegd, maar dat ze gedurende een proefperiode van vijf jaar aan verschillende voorwaarden moet voldoen. Zo moet ze begeleiding volgen voor haar alcoholproblematiek en werken aan haar persoonlijke situatie. Het hof hield rekening met haar blanco strafblad, haar gedrag tijdens haar eerdere detentie en de inspanningen die ze had geleverd om haar problemen aan te pakken. Omdat ze al bijna vijf jaar in voorhechtenis had gezeten, betekende de uitspraak dat ze de gevangenis kon verlaten. Als ze de opgelegde voorwaarden niet naleeft of nieuwe strafbare feiten pleegt, kan dat verdere juridische gevolgen hebben.
De uitspraak leidde tot verschillende reacties. Voor de moeder van Dean blijft het verlies van haar vierjarige zoon een onherstelbare tragedie. De beslissing over Romy W. zorgde bij haar voor teleurstelling en boosheid, terwijl de veroordeling van De Kock de juridische behandeling van de dood van Dean afsluit. Na de uitspraak richtte assisenvoorzitter Bart Meganck zich ook op de kritiek die tijdens het proces op de werking en de onpartijdigheid van het hof was geuit. Hij benadrukte dat een assisenproces geen wedstrijd is waarin iemand wint of verliest, maar een gerechtelijke procedure waarin de feiten, de verantwoordelijkheid en de straf centraal moeten staan. Met de veroordeling van De Kock tot dertig jaar cel en vijftien jaar terbeschikkingstelling en de voorwaardelijke opschorting voor Romy W. kwam een einde aan het proces rond de dood van de kleine Dean.
