“I nagle — szok.
Jej twarz zmienia się nie do poznania.
Pojawia się niedowierzanie, ulga, radość, właściwie wszystkie emocje naraz.
I tutaj ponownie przyznaję, że aktorka grająca Bejzę naprawdę znakomicie rozgrywa swoje sceny, bo na kartce widnieje informacja, że to właśnie Bejza jest biologiczną matką dziecka.
Engin, Hanser i Melih są kompletnie zszokowani.
Nie komentują jednak zbyt wiele.
Cihan natomiast, jak to Cihan, zostawia całe towarzystwo i sam idzie do dziecka.
Mukader oczywiście natychmiast przechodzi do ataku.
Padają oskarżenia pod adresem Hanser, pretensje o szerzenie kłamstw i sugestie, że przez nią mogło zostać zniszczone życie wielu osób.
Tylko że najważniejsze dopiero przed nami, bo zapewne zastanawiają się państwo, jakim cudem wyniki ponownie są na korzyść Bejzy.
I tutaj dochodzimy do planu Mukader.
W tym filmiku przybliżyłam państwu niezwykle ekspresyjną i wręcz szaleńczą scenę z Jonką na dachu budynku.
Już przy okazji tego materiału podejrzewałam, td4729 że może kryć się za tym coś więcej, ale nie spodziewałam się, że Mukader zaaranżowała aż tak wiele.
Okazuje się bowiem, że telefon, który Jonka wykonała do Hanser, mówiąc, że chce porozmawiać z nią i Cihanem, wcale nie był jej własną inicjatywą.
Stała za tym Mukader.
Co więcej, również próba skoku z dachu była częścią tej manipulacji.
A to nadal nie wszystko.
Bowiem pierwsze zeznania Jonki, jeżeli dobrze się w nie wsłuchamy, pokazują, że przedstawia ona historię w bardzo konkretny sposób.
Twierdzi, że dobrowolnie oddała dziecko Bejzie.
Nie wspomina o pieniądzach ani o wszystkich okolicznościach, które mogłyby jeszcze mocniej pogrążyć Bejzę.
Nie ukrywa natomiast kwestii Nuśreta i tego, że była przez niego przetrzymywana.
Dlaczego Jonka zgodziła się na taką wersję wydarzeń?
Ponieważ Mukader skutecznie połączyła dwie rzeczy: pieniądze i strach.
td4729 Przekupiła ją, ale jednocześnie uderzyła dokładnie w jej najsłabszy punkt — strach przed Nuśretem.
Dała jej do zrozumienia, że jeżeli sądzi, iż po ujawnieniu całej prawdy Nuśre nie spróbuje wymierzyć jej własnej kary, to bardzo się myli.
Mukader między innymi mówi jej:
„Kiedy wybierasz to, co jest najlepsze dla twojego syna, możesz być dobrą matką. Dlatego teraz bardzo dobrze się zastanów. Chcesz narodzić się na nowo czy być żywym trupem”.
Joncie więcej nie trzeba było.
Samo wypowiedzenie imienia Nuśreta działa na nią niezwykle mocno.
W ogólnym rozrachunku jest to trochę absurdalne, ponieważ gdyby Jonka od początku powiedziała Cihanowi całą prawdę, ten zadbałby zarówno o nią, jak i przede wszystkim o bezpieczeństwo oraz przyszłość dziecka.
Zresztą jeszcze przekonamy się o tym przy finałowych losach Jonki w serialu.
Tymczasem Mukader osiąga swój cel.
Wyniki badań ponownie zostają sfałszowane, ale to wciąż za mało.
Trzeba jeszcze sprawić, żeby Cihan naprawdę uwierzył, że Bejza jest biologiczną matką dziecka.
I właśnie dlatego Jonka tuż po wykonaniu testu robi zaskakujący krok.
Nie powiedziałabym nawet, że całkowicie wycofuje wcześniejsze zeznania.
Ona je koryguje, a właściwie zmienia historię w taki sposób, żeby wszystko zaczęło idealnie pasować do wersji przygotowanej przez Mukader.
Co ciekawe, ani Cihan, ani Engin nie dowiadują się o tym od razu, tylko dopiero po odczytaniu wyników.
I tutaj, drodzy widzowie, naprawdę można usiąść, bo Mukader zadbała praktycznie o każdy element tej układanki.
Po pierwsze, zaaranżowała dramatyczną sytuację z Jonką i dzieckiem na dachu budynku na oczach Hanser i Cihana.
Po drugie, zadbała o odpowiednio skonstruowane zeznania Jonki, które nie miały definitywnie pogrążyć ani Bejzy, ani Nuśreta, a dać sygnał, że jest zdesperowaną kobietą z traumą.
Po trzecie, po wykonaniu testów Jonka ponownie zmienia swoją wersję wydarzeń na policji.
Tym razem oświadcza, że niedawno poroniła.
Twierdzi, że zazdrościła Bejzie jej dziecka, szczęśliwego życia rodzinnego i właściwie wszystkiego, co Bejza posiadała, i dlatego porwała małego z rezydencji.
W ten sposób tworzy historię, która ma wyjaśnić jej wcześniejsze zachowanie i jednocześnie potwierdzić, że to Bejza jest prawdziwą matką Cana Gurura.
Tuż po wyjściu z rezydencji, gdzie odczytano wynik potwierdzający macierzyństwo Bejzy, Engin dowiaduje się o zmianie zeznań Jonki.
W jego głowie zaczyna kłębić się mnóstwo myśli i jedna rzecz szczególnie nie daje mu spokoju.
Dziwi go fakt, że ani Bejza, ani Cihan nie wnieśli oskarżenia przeciwko Jonce.
Kobieta zmieniła swoje zeznania, przedstawiła zupełnie inną wersję wydarzeń, a mimo całego zamieszania ostatecznie wyszła na wolność.
Engin zaczyna mieć również wątpliwości dotyczące własnego postępowania.
Zdaje sobie sprawę, jak obsesyjnie podszedł do odnalezienia osoby odpowiedzialnej za śmierć swojej siostry i jak bardzo pozwolił, aby pragnienie poznania prawdy przejęło nad nim kontrolę.
Przeprasza więc Hanser.
To przecież on wciągnął ją w całą sprawę i naraził na ogromny stres, mimo że wiedział, że jest w ciąży.
Hanser jednak, jak to Hanser, natychmiast zaczyna obwiniać samą siebie.
Uważa, że gdyby tamtego wieczoru od razu powiedziała o obecności Jonki, być może wszyscy uniknęliby tego, co wydarzyło się później.
I tak oto doszliśmy znowu do ściany, jeśli chodzi o ujawnienie tego wielkiego szwindla.
Ta telenowela jest wręcz obsesyjnie ukierunkowana na nieustanne wygrywanie złych i niecnych czynów, podczas gdy ci naiwni i poczciwi dostają po uszach w sposób absurdalny i kompletnie niezrozumiały dla zwykłego widza.
No bo jak? Dajcie spokój, widzowie.
Momentami naprawdę rozumiem logikę Hanser i tę jej wieczną wiarę w ludzi, bo człowiek zwyczajnie nie zakłada, że ktoś może bez końca knuć, manipulować i posuwać się aż do takiego poziomu.”
