“Do Jondzi wybiera się Deria, wcześniej zastraszona, ale jednocześnie zmotywowana do działania przez Mukader. W trakcie tej rozmowy Jondzia dzwoni do Hancher. Mówi, że koniecznie musi spotkać się z nią oraz Jihanem, ponieważ ma im do przekazania coś bardzo ważnego.
Hancher nie zwleka, biegnie do Jihana, a informacje o spotkaniu z Jondzią słyszy również Mukader. I tutaj pozostaje pewna wątpliwość. Można podejrzewać, że to właśnie ona miała coś wspólnego z tym, że na miejscu spotkania Jondzi pojawia się policja.
Najważniejsze jest jednak to, co dzieje się chwilę później.
Jondzia znajduje się na dachu i w desperacji nie chce oddać syna. Sytuacja staje się naprawdę poważna. Kobieta grozi, że skoczy. Na miejscu są już Hancher i Jihan i zapewniają ją, że oni jej nie zdradzili, a w całą akcję włącza się również policjant.
Ostatecznie wspólnymi siłami udaje się przekonać Jondzię, żeby zeszła z dachu. Ale to dopiero początek, bo prawdziwy przełom nastąpi na komisariacie.
Jondzia, szczerze rozpaczona, w obecności policji, Hancher i Jihana zaczyna opowiadać, co wydarzyło się naprawdę. Mówi wprost: „Chłopiec jest jej synem”.
Kiedy zorientowała się, że jest w ciąży, przestraszyła się. Nie wiedziała, czy poradzi sobie z wychowaniem dziecka. O swoich obawach powiedziała Bejzie. I właśnie wtedy Bejza zaproponowała jej, że zaopiekuje się dzieckiem.
Komisarz zadaje Jondzi bardzo konkretne pytanie. Czy dobrowolnie zgodziła się oddać jej dziecko?
Jondzia odpowiada, że tak. Tyle że później zmieniła zdanie. Pożałowała swojej decyzji i powiedziała Bejzie, że jednak nie chce oddawać dziecka. Chciała zatrzymać własnego syna.
Beja nie zamierzała jednak tego zaakceptować. Według relacji Jondzi była na nią wściekła i nie chciała nawet słuchać o zmianie wcześniejszych ustaleń.
A później do sprawy wkroczył Nusret.
Jondzia opowiada policji, że ojciec Bezy siłą zamknął ją w domu. Zagroził jej, że dziecko należy już do nich i że ma urodzić je właśnie tam.
Komisarz zadaje kolejne rzeczowe pytania, a Jondzia równie rzeczowo odpowiada i z każdą kolejną odpowiedzią odsłania następny fragment historii. Kłamstwa Bey zaczynają się rozpadać, a postępowanie Nusreta wychodzi na jaw.
Jihan nie jest w stanie spokojnie tego słuchać. W pewnym momencie jest już tak poruszony tym, czego się dowiaduje, że wychodzi na korytarz. Za nim wychodzi Hancher. Na korytarzu znajduje się również Engin.
Jako prawnik stara się uspokoić sytuację i wyjaśnia, co teraz nastąpi.
Rozpoczyna się procedura mająca potwierdzić albo wykluczyć macierzyństwo Bejzy. Wkrótce mały Dhan zostanie zabrany do szpitala, gdzie zostaną wykonane odpowiednie badania.
Ale to nie wszystko. Do tego samego szpitala zostanie skierowana również Jondzia, aby można było zweryfikować jej oświadczenie i sprawdzić, czy rzeczywiście to ona jest biologiczną matką chłopca.
I właśnie w tym miejscu historia robi się szczególnie interesująca.
W tym samym szpitalu znajdą się trzy osoby, wokół których od dawna budowane było całe kłamstwo: Jondzia, Bejza doprowadzona przez kordon policji, bo nadal nie została zwolniona z aresztu, i Jihan Gurur.”
