“Engin wyjaśnia, że nie chodzi wyłącznie o dziecko. Najważniejsza jest śmierć jego siostry. Bea jest główną podejrzaną, a Engin nie chciał wcześniej robić afery ani rozmawiać z Jihanem, dopóki nie zdobędzie odpowiednich dowodów. Chciał uniknąć właśnie tak absurdalnej rozmowy, jak ta, którą prowadzą teraz.
Engin krok po kroku tłumaczy Jihanowi, czego udało mu się dowiedzieć. Według niego Bea w ogóle nie była w ciąży. Jihan ma jednak kontrargument. Przywołuje historię przedstawioną przez Beę i twierdzi, że anonimowe badania genetyczne dotyczyły wyłącznie dziecka.
Wystarczy spojrzeć na Engina, by zobaczyć, że nie może uwierzyć w to, co właśnie usłyszał. Wyniki badań wcale nie dotyczyły dziecka. Swoją drogą Jihan podobno był żołnierzem, i to w jednostce specjalnej. Tym trudniej zrozumieć jego zachowanie, ponieważ momentami wygląda tak, jakby jego zdolność logicznego łączenia faktów została mocno ograniczona.
Engin dochodzi do podobnego wniosku i postanawia przedstawić sprawę w najprostszy możliwy sposób. Przypomina wypadek Huncher. Bejza celowo zjechała z drogi, a wtedy pojawia się bardzo proste pytanie: która normalna kobieta w ciąży świadomie zrobiłaby coś takiego, ryzykując życie własnego dziecka? Odpowiedź wydaje się oczywista.
Engin pokazuje również Jihanowi atrapę brzucha. Między przyjaciółmi dochodzi do bardzo trudnej rozmowy. Engin prosi właściwie tylko o jedno — żeby Jihan zrobił dziecku badania genetyczne.
Następnego dnia Huncher pojawia się w biurze, ku wyraźnemu zdziwieniu Jihana. W końcu z jego ust pada znamienne zdanie: „Dajesz mi klucz do wolności od Bejzy”.
„Dlaczego to robisz, Huncher?” — pyta Jihan.
Chwilę później sytuacja ponownie się komplikuje. Do biura przychodzi sama Bea. Jest zdeterminowana i pewna siebie, a co najważniejsze — wcześniej została odpowiednio poinstruowana przez ojca.
Nie protestuje przeciwko badaniom. Wręcz przeciwnie, zgadza się na nie, ale stawia jeden warunek. I właśnie ten warunek wprawia Jihana oraz Huncher w konsternację.
Bejza żąda podpisania dokumentu. Jeśli badania wykażą, że jest matką dziecka, Jihan straci wszelkie prawa rodzicielskie oraz możliwość widywania syna. Nie tylko na jakiś czas, ale na zawsze.
Trzeba przyznać, że jest to wyjątkowo dobrze wymierzona manipulacja. Bea doskonale wie, gdzie uderzyć, żeby Jihan się zawahał. Stawia przed nim wybór i wzbudza w nim strach przed utratą dziecka. W ten sposób chce powstrzymać go przed dalszym poszukiwaniem prawdy.
Engin jako jedyny od początku patrzy na całą sytuację trzeźwo. Jego zdaniem Jihan absolutnie nie powinien zgadzać się na taki szantaż. Właśnie dlatego między nimi ponownie dochodzi do konfrontacji.
Engin przedstawia argument za argumentem, ale Jihan nadal stawia opór. Wtedy Engin postanawia uporządkować wszystkie wydarzenia chronologicznie.
Jasemin przypadkiem odkryła, że Bejza nie jest w ciąży. W dniu rozwodu Jihana i Huncher czekała w domu na wyniki badań. Kiedy wreszcie je otrzymała, zamierzała natychmiast przyjechać i powstrzymać rozwód. Niestety nigdy nie dotarła na miejsce. Powstrzymała ją Bea.
Engin uczciwie przyznaje, że wciąż nie wie jednej rzeczy. Nie ma pewności, czy śmierć Jasemin była wynikiem wypadku, czy też Bejza działała z pełną premedytacją.
W tym momencie można już tylko zadać pytanie: czego jeszcze Jihan nie rozumie? Tym razem jednak w jego głowie wreszcie pojawia się pewna myśl. Przypomina sobie o bransoletce.
Natychmiast wpada do sypialni Bejzy i zaczyna gorączkowo przeszukiwać jej rzeczy. Otwiera kolejne szuflady i miejsca, wyrzuca przedmioty, aż w końcu dociera do pudełka, w którym powinien znaleźć to, czego szuka.
Bransoletki jednak tam nie ma. Nie ma również naszyjnika. A przecież my, widzowie, doskonale pamiętamy, gdzie znajduje się naszyjnik. Ma go Gulsum.
Wygląda więc na to, że Bejzie po raz kolejny udało się wymknąć z bardzo niebezpiecznej sytuacji. Tym razem jednak Jihan nie skupia się już na bransoletce. Ma dla niej zupełnie inną niespodziankę.
Wręcza jej podpisany dokument.
Bea jest w szoku. Była przekonana, że groźba utraty syna wystarczy, aby Jihan wycofał się z badań. On jednak jest gotowy ponieść wszystkie konsekwencje. I właśnie wtedy zaczyna się prawdziwa panika.
Noc poprzedzająca wizytę Bejzy z dzieckiem w klinice będzie wyjątkowo długa. Wydarzą się rzeczy, których trudno byłoby się spodziewać.
Pod naciskiem Mukadder Bejza dzwoni więc do Nusreta, prosząc go o pomoc w rozwiązaniu problemu. Nusret ma tylko jedną radę — każe jej natychmiast przyjechać.
Kiedy Bea pojawia się na miejscu, Nusret wręcza jej płaszcz oraz łopatę. Okazuje się, że zamierza wykopać Jądzę. Potrzebują jej włosów, aby poradzić sobie z nadchodzącymi badaniami genetycznymi.
Plan jest desperacki, ale czasu zostało już bardzo niewiele. Zaczynają więc kopać. Jakież jest ich zdziwienie, kiedy okazuje się, że nie znaleźli absolutnie niczego.
Jądzy nie ma, a do badań w klinice pozostało zaledwie kilka godzin.
Bejza i Nusret szybko zaczynają podejrzewać, że za jej zniknięciem stoi Tjar. td4729 Najwidoczniej to właśnie on pomógł Jądzie i wcześniej ją odkopał. Dla Bejzy i Nusreta oznacza to prawdziwą katastrofę.
Tymczasem, podczas gdy oni próbują zrozumieć, co właściwie stało się z Jądzą, nawet nie podejrzewają, że jest ona już o krok przed nimi.
Jądza zamierza doprowadzić swój plan do końca. Ukryta przed wszystkimi ponownie zakrada się do rezydencji. Nie wraca tam bez powodu. Tym razem chce raz na zawsze położyć kres kłamstwom Bejzy i odzyskać swojego syna.
Dziękuję serdecznie za obecność na moim kanale i do usłyszenia w następnym materiale. Pozdrawiam serdecznie!”
